Binnen.
- Wat is er, Poole? - Het is 14.45, meneer...
en uw toespraak op de universiteit is om 15.00 uur.
Dat klopt, Poole.
- Weet je, Poole? Je bent lastig. - Ja, meneer.
Maar ik kan niet zonder je.
Dank u, meneer.
Je plichtsgevoel is zo sterk als Gibraltar.
- Zelfs Bach kan dat niet veranderen. - Ja, meneer. Dank u, meneer.
Ik ben bang dat u te laat komt, meneer.
Je wilt van me af.
Oké, Poole.
Prachtige rozen, Poole.
Dank u, meneer.
- Uw overjas of cape, meneer? - Geef me mijn cape.
- Goedemiddag, Jasper. - Goedemiddag, meneer.
- Mooie dag, nietwaar? - Ja hé, meneer?
- St. Simon. - Ja, meneer.
Agent.
- Hoe maakt u het, meneer? - Heel goed. Dank u, meneer.
Ik heb je vandaag niet meer nodig, Jasper.
Dr. Lanyon zorgt straks voor mijn vervoer.
Ja, meneer.
- Hoe maakt u het, dr. Jekyll? - Hoe maakt u het?
- Hallo, Hampton. - Goedemiddag, meneer.
Het auditorium is vol, meneer. Dat is altijd zo als u spreekt.
Vleierij!
- Hopelijk is Jekyll vandaag in vorm. - Dat is hij altijd.
Weer een schok voor die oude kerels.
Ik wed dat uw vriend weer iets in petto heeft, dr. Lanyon.
Jekyll is altijd sensationeel met zijn spectaculaire theorieën.
Mijne heren...
Londen heeft zoveel mist...
dat die ook in onze hoofden gedrongen is...
en ons zicht beperkt.
Wij wetenschappers horen nieuwsgierig...
en dapper genoeg te zijn om verder te kijken...
en de vele wonderen erachter te ontdekken.
Ik ga het vandaag niet hebben over het menselijk lichaam...
in tijden van ziekte en dood.
Vandaag wil ik over een groter wonder praten:
de menselijke ziel.
Na mijn analyse van deze ziel, de menselijke psyche...
geloof ik dat de mens niet echt één is...
maar uit twee delen bestaat.
Eén deel is verheven.
Dat noemen we zijn goede zelf.
Het andere deel probeert driften uit te drukken...
die hem op een vage fysieke manier met de aarde verbinden.
We kunnen dat het slechte noemen.
Deze twee vechten eeuwig in de menselijke natuur...
maar ze zijn aan elkaar geketend.
Die keten betekent de verdringing van het kwade.
Wroeging voor het goede.
Als deze twee delen gescheiden zouden kunnen worden...
zou het goede in ons veel vrijer zijn.
Wie weet hoe het zich zou ontwikkelen.
En het zogenaamde kwade, eenmaal bevrijd...
zou zichzelf waarmaken en ons niet meer lastigvallen.
Ik geloof dat deze scheiding...
binnenkort mogelijk zal zijn.
Tijdens mijn experimenten ontdekte ik...
dat bepaalde chemicaliën het vermogen hebben...
Hij kan me als een amoebe in tweeën splitsen.
- Het is verbazend. - Ik geef toe dat het te veel voor me is.
Waarom blijf je niet thuis en stuur je je andere zelf hierheen?
Een mens in tweeën delen? Belachelijk!
Ik ga proberen mijn psyche te analyseren.
- Ik had geen instemming verwacht. - Instemming? Je praat als een idioot.
Maar hopelijk weet je nog...
dat we een afspraak hebben met de hertogin van Densmore.
- Ik ga niet. - Wat?
Geef de hertogin mijn complimenten en wat wonderolie.
Ik zag haar gisteren. Ze is wat zwartgallig, meer in de geest dan in haar lichaam.
- Ik ga naar de vrije zalen. - Beste kerel, wees redelijk.
Je weet dat de hertogin op je komst staat.
Je kunt haar niet negeren voor liefdadigheid.
O nee?
De dingen die niet mogen, trekken me aan.
Doe wat je wilt.
Maar vergeet niet dat we vanavond bij Carew dineren.
- Ik haal je later op. - Bedankt. Ik ben in de zalen.
Ik zie je om 21.00 uur.
Mary, wat doe je met die krukken?
Ik kan niet zonder ze, meneer.
Ja, dat kun je wel, Mary.
Dat zei ik je gisteren. Geloof me, ik kan niets voor je doen.
Ik geloof u, meneer...
maar ik kan niet zonder ze lopen, meneer.
Ja, dat kun je wel. Geef ze aan mij.
Wees niet bang.
Loop nu, Mary. Vooruit. Kom naar me toe.
Ja, meneer.
Loop, Mary. Vooruit.
Oké, meneer. Ik kan lopen, meneer.
- Natuurlijk. - Ik kan lopen, meneer!
Arme Mrs Lucas.
- Dat doet pijn, hé? - Ja, meneer.
Soms moet een dokter u pijn doen om u beter te maken.
Ja, meneer.
En als een dokter een kleine operatie nodig vindt...
hoeft u niet bang te zijn, hé?
- Nee, meneer. - Ik wil dat u weet dat u zo geneest.
Ik geloof u, meneer.
Jekyll, we hebben niet veel tijd.
Het spijt me. Ik moet het etentje missen.
Ik kom later dansen.
- Wat houdt je hier? - Ik moet deze patiënt meteen opereren.
Waarom niet een van de huischirurgen?
Ze zijn bekwaam.
Misschien, maar ik doe het liever zelf.
Wil je me bij generaal Carew en Muriel verontschuldigen?
Zoals je wilt.
Lanyon, verontschuldig me bij de generaal...
en ik doe het zelf bij Muriel.
Oké.
Ja, Miss Muriel.
Amandelkoekjes bij de koffie, Hobson?
- Sorry. Ik denk het niet. - Maar we moeten amandelkoekjes hebben.
- Laat ze onmiddellijk halen. - Goed, juffrouw.
- Hoe zit dat met die amandelkoekjes? - Dr. Jekyll heeft ze graag, vader.
Je verwent die verloofde van je.
- Dat doe ik graag. - Dat merk ik.
En je vader dan?
Jij bent al de meest verwende lieverd.
Dr. Lanyon.
Lanyon. Goed je te zien.
Op tijd voor het eten, op tijd voor alles.
Hoe maakt u het?
- Wat een verbazingwekkend motto. - Hoe gaat het?
- Waar is Jekyll? - Hij moest nog opereren.
- Komt hij niet? - Pas na het diner.
Ik moest hem verontschuldigen.
Hopelijk is de patiënt Jekylls aandacht waard.
- Een vrouw in de vrije zalen. - Vrije zaal.
Die liefdadigheid kost hem te veel tijd.
Dat is zo geweldig aan hem.
Onzin, schat. Hij moet praktischer zijn.
- Mr Utterson. - Utterson.
Ik heb Harry de eerste wals beloofd.
Als hij te laat komt, zal ik woedend op hem zijn.
Nee.
Ik ben erg blij dat Jekyll laat is.
Aan hem heb ik een heerlijke wals te danken.
Dank u.
Hallo, generaal. Het spijt me dat ik te laat ben, meneer.
Berouw is een deugd, Jekyll, maar je kunt maar beter op tijd zijn.
Ik ben al 40 jaar op tijd voor het diner.
Indrukwekkend, meneer.
Een kwestie van oefenen. Op de leeftijd van...
Generaal, bent u niet vergeten dat dit onze dans is?
Natuurlijk niet, lady Dakin. Ik keek ernaar uit.
Tot ziens, Jekyll.
Mag ik?
- Liever niet. - Toch doe je het.
- Was ze mooi? - Verrukkelijk.
- Wie? - Je patiënt.
Ik dacht aan iemand anders.
Door wie je weer te laat bent?
- Berisp je me? - Natuurlijk.
- Omdat je me haat? - Natuurlijk, domoor.
Kom je dan mee naar de tuin waar ik het aankan?
- Absoluut niet. - Waarom niet?
- Vader. Hij wordt woedend. - Dat zou goed voor hem zijn.
Hij kijkt niet. Hij leert lady Dakin walsen.
- Ik kan niet lang blijven. - Voor eeuwig.
Niet eens half zo lang.
Nu, kleintje, berisp me, bespot me, haat me...
maar stuur me niet weg.
Domoor. Heb je er spijt van dat je te laat was?
- Nee. - Nee?
- Anders had je niet gepruild. - Ik vergeef niet...
Als je niet gepruild had, was je niet zo mooi geweest.
Praat je zo tegen je patiënten?
Als je niet zo mooi geweest was, had ik je misschien...
- Pardon. - Geen woord meer.
Nou?
Ik had je misschien niet verteld hoeveel ik van je hou...
en dat ik niet langer wil wachten.
Ik wil dat je nu met me trouwt.
Schat, je weet dat ik niets liever wil.
Maar vader is zo moeilijk.
Ik wil niet met je vader trouwen.
Ik vind een moeilijke schoonvader niet erg.
Je bent het waard, schat.
Volgens mij hou je niet echt van me.
Meer dan dat. Mijn liefde voor jou maakt me heel blij.
Ik hou zoveel van je dat ik zou kunnen lachen en zingen en...
Ik moet het met mijn gezang niet verpesten.
Liefste, ik zal je vader overhalen om ons nu te laten trouwen.
Ik kan niet langer wachten.
We gaan naar Devon op huwelijksreis en leven van de liefde en aardbeien...
en de aanblik van de zee.
- En maanlicht. - Eindeloos maanlicht.
Ik hou echt oprecht van je.
Zo oprecht dat het me bang maakt.
Je toonde me een andere wereld.
Eerst betekende mijn werk alles voor me.
De geheimen van de wetenschap, het onbekende trokken me aan.
Maar nu heeft het onbekende jouw gezicht...
en kijkt me aan met jouw ogen.
Liefste, ik wilde dat dit moment eeuwig kon duren.
Je kunt het laten duren, schat. Ik hou van je.
Blijf altijd bij me.
Altijd jij en ik.
Weg van de wereld.
Ik hou van je, liefste.
Ik hou van je.
Wie kan ons dan scheiden?
- Mijn lieve vriend. - Mijn liefste.
Je moet piepende schoenen dragen, Hobson.
Ja, meneer. Dank u, meneer.
De generaal vraagt u binnen te komen, juffrouw.
- Uw gasten vragen naar u. - Ik kom, Hobson.
- Ik ben blij dat je er was. - Goedenacht.
- Je zag er vanavond liefelijk uit. - Dank je.
- Dag, liefste. - Goedenacht, generaal.
Ik weet niet meer wanneer ik zo genoten heb.
- Tot morgen bij de thee. - Ik zal het niet vergeten, lady Dakin.
- Goedenacht. - Goedenacht.
Jekyll, jongen. Wacht je op me?
Het spijt me, meneer, maar u zou ons erg blij maken...
met een vroegere datum voor ons huwelijk.
Ik heb je al verteld...
dat jullie bruiloft op mijn trouwdag zal zijn.
- Dat duurt nog acht maanden, meneer. - En?
We zijn al twee maanden verloofd, meneer.
We zien geen reden...
Ik neem aan dat ik ook iets mag zeggen.
- Natuurlijk. Daarom vragen we het u. - Waarom zo ongeduldig?
Het hoort niet.
Het spijt me, meneer, maar dat vind ik geen serieus bezwaar.
Hoor je dat, Lanyon?
Is dit nog een bewijs van je excentriciteit?
Als ongeduld in de liefde excentriek is, dan ben ik dat.
Dit is absoluut ongepast.
Vader, vind je het eerlijk om ons zo lang te scheiden?
- Ik heb vijf jaar op je moeder gewacht. - U bent vastberaden, generaal.
Ja, daar ben ik trots op.
Laat me niet zo lang op Muriel wachten.
Laat zulke zaken aan mij over.
Er is zoiets als gepaste eerbied.
- Goedenacht. - Goedenacht, meneer.
- Goedenacht, Lanyon. - Goedenacht, meneer.
Au revoir, liefste.
Kom, Lanyon.
- Goedenacht, Muriel. - Goedenacht.
- Ik ben bang dat je de generaal beledigde. - Hem beledigde?
Jammer dat ik de oude walrus niet wurgde.
Heb je hem gehoord? "Wacht!"
Waar wacht iemand op?
Hopelijk ontnuchtert de verantwoordelijkheid van het huwelijk je.
Ik trouw om dronken te zijn, niet nuchter.
- Van liefde, leven en experimenten. - Je experimenten zijn absurd.
Je hebt geen interesse in wetenschap. Je hebt geen dromen, geen vragen.
Er zijn grenzen die we niet horen te overschrijden.
Ja. Het hoort niet. Er zijn geen grenzen, Lanyon.
Kijk naar die gaslamp.
Die was er niet geweest zonder nieuwsgierigheid.
Fakkeldragers zouden Londen nog verlichten.
En wacht. Ooit zal Londen fonkelen...
en zo mooi zijn dat zelfs jij ontroerd zult zijn.
Ik vind Londen zo al bevredigend...
en ik ben niet geïnteresseerd in jouw tijdverdrijf.
Maar daar zijn de geheimen en wonderen:
in de wetenschap en het leven.
Kijk naar de...
Oké, grote bruut, sla me! Ik stuur de politie op je af!
Ben je erg gewond?
Waar woont dit meisje?
Eerste deur links boven aan de trap.
Breng haar naar boven.
Maak plaats voor meneer.
Heb je haar, meneer?
- Hier? - Ja. Pas op voor haar hoofd.
Stil, allemaal!
Waar ging dit over?
- Een van Ivy Pearsons bezoekers... - Luister...
Hou op! Een van Ivy...
Dat varken. Hij sloeg me.
Daar zal hij voor boeten!
Ik ben niet bang voor hem. Ik sla hem op zijn bek!
Hij heeft me vermoord.
Hij brak mijn kaak en mijn knie. Dat zet ik hem betaald!
Kijk waar hij me schopte.
Het is maar een blauwe plek. Die geneest in een paar dagen.
Zo'n strakke kousenband is trouwens niet goed voor je.
Hij belemmert de bloedsomloop.
Het is heel erg vriendelijk wat u doet.
Iedereen kan zien dat u een echte heer bent.
Voor u zou een vrouw iets doen.
Het komt in orde. Goedenacht.
- Wat is er? - Hij deed me hier ook pijn, de schoft.
Ik heb een gebroken rib. Ik val flauw.
Je bent niet echt gewond.
Maar wat rust zou goed voor je zijn.
Moet ik naar bed?
Dat is de beste plek voor rust.
Oké. Kijk de andere kant op.
Hoe gaat het nu met de pijn?
Nou, nou!
Lanyon.
Ik kom.
Ik ben dokter en die kus is mijn honorarium.
Nou?
U komt snel terug, hé?
- Sorry. Ik ben bang dat dat niet kan. - Jawel.
Snel.
- Goedenacht. - Kom terug.
U komt snel terug, hé?
Jawel.
Snel, kom terug...
- Ik vond je gedrag walgelijk. - Gedrag? Een mooi meisje kuste me.
Had ik de politie moeten roepen?
- Misschien vond ik het wel fijn. - Wat?
Dat heeft niets met gedrag te maken, maar met instincten.
Die hoor je te beheersen.
Beweer je dat jij dat kunt of doet?
Misschien onze handelingen, maar niet onze driften.
Misschien ben je vergeten dat je verloofd bent met Muriel.
Vergeten?
Vergeet een uitgedroogde man water?
Weet je wat er met die dorst zou gebeuren zonder water?
Als ik je goed begrijp, klink je bijna onfatsoenlijk.
Hoe je de dingen noemt.
Waarom geef je niet toe dat je ook een onfatsoenlijke kant hebt?
Je verbergt die, doet alsof hij er niet is.
- Sommige dingen moet je accepteren. - Dat wil ik niet.
Ik wil fatsoenlijk zijn in gedrag, gedachten en wensen.
- Er is maar één manier. - Hoe?
- De twee naturen in ons scheiden. - Die absurde theorie van je.
Het is onwetenschappelijk om iets onmogelijk te noemen.
Je bent gek.
Gek, Lanyon? We zullen zien.
Binnen.
Wat is er, Poole?
Sorry dat ik u lastigval, meneer, maar heeft u vannacht geslapen?
Maak je geen zorgen.
Ja, meneer, maar u drinkt al drie dagen slechts thee als ontbijt. Uw gezondheid!
Poole, je bent hier niet voor mijn gezondheid, hé?
Een van de bedienden van generaal Carew bracht dit, meneer.
Miss Muriel is boos dat ik haar etentje gisteravond miste.
Zeg haar dat ik morgenavond kom dineren.
Zeer goed, meneer.
Mijn liefste Muriel, Als ik sterf, is dat voor de wetenschap.
Ik zal eeuwig van je houden,
Trouw nu met me. Ik kan niet langer wachten.
Absoluut ongepast.
Kijk waar hij me schopte.
Je gedrag was walgelijk.
Het hoort niet!
Jammer dat ik hem niet wurgde. Hem wurgde!
Ongepast!
Vergeet een uitgedroogde man water?
Walgelijk.
Je bent gek.
U komt snel terug, hé?
Kom terug.
Vrij!
Eindelijk vrij!
Gek, Lanyon? Carew?
Hypocrieten, ontkenners van het leven.
Als jullie me nu zouden zien...
wat zouden jullie dan denken?
- Wie is het? - Wie is daar?
Dr. Jekyll, meneer.
Bent u dat?
Hoort u me, meneer?
Laat me alstublieft binnen, meneer!
Het spijt me, meneer. Ik dacht dat ik een vreemde stem hoorde.
Dat geeft niet. Er was iemand hier. Een vriend van me.
Hij heet Hyde. Mr Hyde.
Hij is net door de achterdeur weggegaan.
Trouw nu met me, liefste. Ik heb je nodig.
Ik zou niets liever willen, maar vader...
- Ik praat met hem. Ik overtuig hem. - Nee. Laat mij met hem praten.
Ik zal hem overtuigen terwijl we weg zijn.
- Weg? - Ja.
Schat, ik vertel het je niet graag...
maar vader neemt me morgen mee naar Bath.
Hij heeft het recht niet om je van me weg te halen.
Waarom moeten we dit toelaten?
- Wil je met me trouwen? - Niets liever.
We trouwen zonder zijn toestemming. Zeg ja, liefste.
Een huwelijksreis naar Parijs.
We zullen zo gelukkig zijn...
dat zelfs de Fransen jaloers op ons zijn.
Ik zou heel graag willen, maar ik wil mijn vader geen pijn doen.
Het krenkt zijn ijdelheid slechts een beetje.
Je doet me meer pijn als je weigert.
Heb nog even geduld.
Ik weet zeker dat ik hem kan overtuigen.
- Maar, Muriel... - Schat, hou je niet genoeg van me...
om even te wachten?
Natuurlijk hou ik genoeg van je, schat.
En ik zal wachten.
En wachten.
Binnen.
Een brief uit Bath, meneer.
Miss Muriel komt pas over een maand naar huis.
- Ik kan haar niet eens opzoeken. - Het spijt me, meneer.
- Nog een maand. - Pardon, meneer...
maar u heeft afleiding nodig.
Afleiding? Wat stel je voor, Poole?
U moet uitgaan, meneer.
Londen heeft een heer als u veel te bieden, meneer.
Ja, maar een heer als ik maakt daar niet graag gebruik van.
Wij moeten voorzichtig zijn met wat we doen en zeggen.
- Dat is alles. - Ja, meneer.
Hier! Wat spook je daar uit?
Ik zoek de jongedame die hier woont.
Ivy Pearson is er niet.
Weet je waar ik haar kan vinden?
Ik zou het variététheater proberen.
Bedankt!
Eruit! Wat denk je wel? Eruit!
- Blijf weg! - Ik deed niets.
VARIETETHEATER
Een fles champagne en snel.
- Waar kijk je naar? - Niets, meneer.
Waar wacht je op? Een fooi? Ga weg!
Schoft.
- Het spijt me, meneer. - Varken!
Dat is een rare.
Laten we wat drinken.
Ja.
Je bent mooi om naar te kijken en te luisteren.
Niet zo slecht.
- Je bent niet verwaand, hé? - Ik heb mijn sterke kanten.
- Charlie! - Daar is Irv. Ik kom zo terug.
Hé, jij!
Zeg die meid daar dat ik met haar een fles wijn wil drinken.
- Ja, meneer. - Juist.
Die heer daar wil wijn met je drinken.
O, ja? En?
Kom, als je weet wat goed voor je is.
Met hem moet je niet spelen.
Nou zeg. Dat klinkt interessant.
Ik waag het erop.
- Waar is hij? - Ik breng je naar hem toe.
Dit is echt een grote eer. Ik zag je toen je binnenkwam, liefje.
Ik zei tegen mezelf:
"Die meid is te goed voor hem."
Maar je bent mooi.
En wat een figuur.
Een glas champagne. Op jou, schat.
Op je schoonheid.
- Ik moet nu weg. - Weg. Waarheen?
- Naar huis. - Noem je dat thuis?
- Die varkensstal van je in Diadem Court. - Varkensstal? Hou daarmee op.
Ik hou ervan als je boos bent.
Hoe weet je waar ik woon?
Ik zag je op straat en volgde je.
Je verdient beter dan dat.
Je hoort op een betere plaats te wonen.
Buckingham Palace, neem ik aan.
Daar hou ik van. Ga zitten, schat. Even maar.
Je hebt een woning nodig waartegen je mooie lichaam afsteekt...
je blonde haar en bleke gezicht.
Ook passende kleren. Zijde, hé?
En ook een armband?
Champagne? Wat zou je daarvan vinden?
En hoe kom ik daaraan?
Wat denk je, mijn pientere vogeltje?
Ik ben geen heer, nee, maar ik heb geld.
Misschien vind je mijn uiterlijk maar niets.
- Je bent geen schoonheid. - Dat klopt. Ik ben geen schoonheid.
Heb je liever een heer?
Een welgemanierde, deugdzame en fatsoenlijke heer.
Een van die hypocrieten die je benen mooi vindt...
maar over je kousenband praat.
Waar heb je het over?
Arm onschuldig kind.
Ze weet niet waar ik het over heb.
Ze is bang voor me, hé?
- Nee! Ik ben niet bang voor u. - Nee? Goed.
Probeer je mijn meisje te stelen, vuile schoft?
- Kom terug. Ik geef je... - Ga zitten!
- Ik sla je... - Ga weg!
- Je had het niet kunnen doen. - Nee? Waarom niet?
Dit was de perfecte plek.
- Vooruit. - Hou op. Laat me gaan.
- Nee. Je gaat niet. - Laat me gaan! Ik ga!
Ik ga naar huis!
Ga zitten!
Vergeef me, liefste.
Ik doe je pijn, omdat ik van je hou.
Ik wil je...
en wat ik wil, krijg ik.
Ik geef toe dat ik geen schoonheid ben...
maar onder deze buitenkant...
vind je een prachtige man.
Kijk me aan.
Denk je dat ik me door iemand laat hinderen?
Ik hou van je.
Ik hou van je. Begrijp je dat?
Kom je met me mee?
Je komt met me mee.
Kom binnen, meneer.
- Ik veronderstel dat uw meester weg is. - Ja, meneer. Dat is hij, meneer.
Hij is altijd weg als ik kom.
Zeg hem dat ik een brief van generaal Carew gehad heb.
Hij schrijft dat dr. Jekyll de brieven van Miss Muriel niet beantwoordt.
- Ze maakt zich zorgen over hem. - Ik zal het doorgeven.
Ik ben blij dat hij niet het bed moet houden.
Pardon, meneer, ik ben van mening dat mijn meester niet in orde is.
Hij ontvangt nauwelijks patiënten, meneer.
Soms zie ik hem zelf dagenlang niet.
Hij komt en gaat vaak via de achterdeur van het laboratorium.
Ik moet gaan, Poole. Goedendag.
- Wie is dat? - Ik ben het, schat, je hospita.
Kom binnen, Mrs Hawkins.
Hoe gaat het, schatje?
Je hoeft niet te antwoorden.
Ik zie dat je je niet zo fit voelt als zou moeten...
en geen wonder.
- Hier, de krant. - Bedankt, Mrs Hawkins.
Ik zie dat je thee drinkt.
Als je het niet erg vindt, kom ik even bij je zitten.
Ik ben zo moe.
Wilt u een kopje thee, Mrs Hawkins?
Bedankt, schatje. Graag.
We zijn tenslotte buren.
Ik heb een verrassing voor je.
Een huurder van me, en een heel geschikte knul.
Hij heet Arvis en hij vroeg me:
"Wie is dat mooie meisje in de salon?
"Ik vraag me af of ze met me naar het variététheater wil...
"op een avond.
"Vraag het haar," zei hij. Mijn advies, schatje...
Nee. Ik wil er niets meer over horen.
Je bent bang voor Hyde, hé?
Nee, ik ben niet bang.
Als die schoft mijn man was, zou hij me niet durven aanraken...
als hij wist wat goed voor hem was.
Hij is een bruut en mijn advies, schatje...
- Wat wil je? - Ik kom voor de huur, meneer.
- Het is nog te vroeg. - Juist, meneer.
Wat wilde die smerige feeks?
Ze bracht me de krant.
- En wat nog meer? - Niets.
Je liegt toch niet tegen me, mijn vogeltje?
Nee, ik lieg niet tegen je.
Als ik je ooit op liegen betrap...
is dit een voorproefje van wat je te wachten staat.
Een voorproefje!
Generaal Sir Danvers Carew en zijn dochter Muriel
zijn weer in Londen na een maand verblijf in Bath.
Kom hier.
Ga zitten, zodat ik je kan aankijken, liefste.
- Zeg het hardop. - Wat bedoelt u?
Denk je dat ik niet weet wat je denkt, hoer?
Je haat me, hé? Ik ben niet goed genoeg voor je!
Ik ben niet zo'n aardige heer als die...
Aardige, vriendelijke heren die zo leuk zijn om naar te kijken en...
Lafaards! Zwakkelingen!
Zeg me dat je me haat. Alsjeblieft, lammet je.
Mijn lief vogeltje, zeg me dat je me haat.
- Ik weet niet wat u bedoelt. - O nee, lammet je?
- Dus je haat me niet? - Nee, meneer.
Als je me niet haat, moet je van me houden.
- Klopt dat, kleintje? - Ja, meneer.
Je moet zoveel van me houden. Ik wil het je horen zeggen.
- Zeg het. Kom op, wicht. Zeg het! - Ja, meneer!
Natuurlijk.
Ik heb slecht nieuws voor je, schat.
Heel slecht.
Ik ga een paar dagen weg.
En je schijnt dat fijn te vinden.
- Nietwaar? - Nee, meneer, ik vind dat niet fijn.
Je vindt het fijn!
Maar vreugde is in deze wereld van korte duur...
en jouw vreugde is heel onzeker...
want je weet niet wanneer ik terugkom, hé?
- Nee, meneer. - "Nee, meneer."
Vergeet niet dat je van mij bent, hoor je?
Als je ook maar iets doet wat ik niet goed vind...
tijdens mijn afwezigheid...
zal ik je laten zien wat verschrikking is.
Vertrekt u nu?
- Vanavond? - Nu.
Liefste, je verbaast me.
Dat zou me een afscheid zijn.
Je wilt toch niet dat ik vanavond ga, hé?
Zou je me vanavond laten gaan?
- Nee, meneer. - Natuurlijk niet.
Dat past niet bij onze prachtige liefde.
Nee, schat, ik ga niet nu.
Ik blijf vanavond hier zoals je wilt.
Zeg: "Zoals ik wil."
- "Zoals ik wil." - Dat klopt, vogeltje.
De laatste avond is altijd de mooiste.
Dit zal me een afscheid worden.
Wat een afscheid.
Ik weet niet of ik me zal kunnen losrukken.
Misschien kom ik niet verder dan de deur...
en doen je tranen me omkeren.
- Vind je dat fijn, schat? - Ja, meneer.
Waarom laat je dat niet merken? Waarom dans je niet?
Waarom zing je niet? Zing, schat!
Zing, mijn duifje!
Sta op en zing! Hoor je me?
Kijk, schat, hoe strak je kousenband zit.
Veel te strak.
Dat is niet goed voor je mooie, gevoelige vlees.
Uw thee, meneer.
Bedankt, Poole.
Ik ga zo weg.
- Miss Muriel komt vandaag naar Londen. - Goed, meneer.
- Zie je deze sleutel, Poole? - Ja, meneer.
Het is de sleutel voor de achterdeur van het laboratorium, meneer.
Die heb ik niet meer nodig.
Van nu af aan gebruik ik alleen de voordeur.
Ja, meneer.
Breng dit naar Miss Ivy Pearson, Diadem Court, Soho.
- En een boodschap, meneer? - Nee. Alleen maar afgeven.
- Hyde vermoordt je nog eens. - Dat hoop ik.
Waarom loop je niet weg?
Waarheen? Hij zou me overal vinden.
Waarom ga je dan niet naar de politie? Die pakken hem wel.
Nee. Ik ben bang.
Niemand kan me helpen.
Wie geeft er nu wat om zo iemand als ik?
Binnen.
Miss Ivy Pearson?
- Dat ben ik. - Dit is van mijn meester, dr. Jekyll.
- Toch niet dr. Henry L. Jekyll? - Juist.
Verder niets. Goedendag, juffrouw.
Ik ken dr. Jekyll niet.
£50!
Nou, hij kent jou wel, liefje.
Krijg nou wat!
£50 van de beroemde dr. Jekyll.
Een echte heer. Hij helpt altijd de hulpbehoevenden.
Liefje, als hij je £50 stuurt...
is hij in je geïnteresseerd.
Waarom bedank je hem niet zoals het hoort?
Dan kun je hem alles over die Hyde vertellen.
Hij zal die schoft wel zeggen hoe zich te gedragen.
Je liet me zo lijden. Nu vertel je me niets.
Niemand hield ooit zoveel van iemand anders...
als ik van jou.
Ik weet niet wat ik moet zeggen...
maar als je ziek geweest was, was het anders geweest.
Ik was ziek, schat.
Waarom liet je me niets weten? Ik was meteen gekomen.
Ik was geestelijk ziek, niet lichamelijk.
Het is zo moeilijk om geestelijk lijden over te brengen...
zelfs tegenover je dierbaren.
Denk je dat er ook maar iets van jou is wat ik niet begrijp?
Ik weet dat je teder en begripvol bent, maar...
ik kan het je niet uitleggen.
Ik heb met gevaarlijke kennis gespeeld.
Ik ben een vreemde en afschuwelijke weg gegaan.
Help me de weg terug te vinden.
O, lieverd.
Als je helemaal van mij bent...
zal ik alle geduld van de wereld met je hebben.
Laten we dan niet langer wachten en meteen trouwen.
Ik zou niets liever willen. Haal me snel.
Ik hou van je en wil je helpen.
Muriel.
Ik had u hier niet verwacht, meneer.
Ik heb me net uitgebreid bij Muriel verontschuldigd.
- En ik dan? - Sta me toe dat bij u ook te doen.
Hopelijk bent u toegeeflijk.
U heeft nog niets uitgelegd, meneer.
Ik was mezelf niet, meneer. Ik was ziek.
Ziek?
In dat geval praten we er niet meer over.
Bedankt. Mag ik verder profiteren van uw toegeeflijkheid?
- Ja. Wat is er? - Uw goedkeuring voor een snelle bruiloft.
Alsjeblieft, vader. Zeg ja. Harry heeft me nodig.
- Ik heb het je al gezegd. - Gescheiden zijn we ongelukkig.
Alsjeblieft. Dit is het belangrijkste verzoek van mijn leven.
- Ik zie niet in waarom. - Is mijn geluk niet reden genoeg?
Ik verzeker u, meneer, dat u er geen spijt van zult hebben.
Om eerlijk te zijn, Jekyll, staat je gedrag me helemaal niet aan.
- Ik begrijp u niet. - Ik verwacht dat een man zoals jij...
bepaalde tradities respecteert.
Ik wil dat je een stabieler leven leidt voor ik je mijn dochter toevertrouw.
Je bent te wispelturig, te ongeduldig...
Geloof me, dat zal beter worden.
- Ik geef u mijn erewoord. - Alsjeblieft, vader.
Dit gaat over mijn leven.
Alsjeblieft.
Ik zie dat mijn mening niet telt.
Jekyll, vergeet niet dat je me je erewoord gaf.
Nee, meneer.
Goed. Jullie trouwen volgende maand.
Kom morgenavond dineren en dan kondigen we het officieel aan.
Bedankt, meneer. U heeft me zo blij gemaakt!
- Ik zou kunnen zingen of dansen of... - Jekyll, nee.
Pardon, meneer. Tot morgen, liefste.
- Dag, meneer. - Dag.
Poole, beste kerel!
- Ik ben een heel gelukkig man! - Ik ben blij dat te horen!
Gelukkig!
"...vrolijke dag hangt opgewekt over de mistige bergtoppen."
Ja, meneer.
Zal ik uw cape aannemen, meneer?
Ja, Poole. Ja, beste kerel.
Ik ga trouwen, Poole. Volgende maand.
Denk je eens in. Over een paar weken woont ze onder dit dak...
in deze kamer, als mijn vrouw.
Denk je eens in, Poole, en laat me je gezicht zien.
Ja, meneer! Ik wil u feliciteren, meneer!
- "Als muziek liefdesvoedsel is, speel." - Ja.
Pardon, meneer...
maar Miss Pearson wacht op u in de spreekkamer.
Miss Pearson?
De jonge vrouw voor wie de envelop was, meneer.
- Wat wil ze? - Ze wil u spreken, meneer.
- Goed. Laat haar binnen. - Ja, meneer.
- U bent het, meneer! - Dat klopt.
Wie had dat nu gedacht?
Wie had gedacht dat ik de beroemde dr. Jekyll zou vinden?
- Dus u stuurde me dit geld. - Ja.
Toen ik u zag, wist ik meteen dat u een goed mens was.
- Maar waarom deed u het, meneer? - Iemand zei me dat je het nodig had.
- Wie? - Dat doet er niet toe.
Het belangrijkste is dat je het hebt. En je mag het houden.
Ik kan het niet aannemen, meneer.
- Waarom niet? - Waarom?
Daarom!
Mooi, hé? Het is een zweep.
Afschuwelijk!
Ik geef je een lotion om dat te verzachten.
Bedankt, meneer, maar dat is niet genoeg, meneer.
Nee, meneer. Er is meer, meneer. Ik heb hulp nodig.
Ik kan er niet meer tegen.
- Wat is er, liefje? - Het is Hyde, meneer.
Hij heeft dat gedaan, en meer waarover ik niet kan praten, meneer.
Hij is geen mens, meneer, maar een beest.
Hij laat me niet gaan en ik durf niet weg te lopen.
Ik heb geprobeerd mezelf te verdrinken, maar ik kan het niet!
En als u me niet helpt...
een edeler hart dan dat van u bestaat niet...
geef me dan gif, zodat ik mezelf kan doden!
- Waarom ging je niet naar de politie? - Ik was bang.
U kent hem niet, meneer. Hij is geen mens. Hij is een duivel.
Hij kan gedachtelezen.
Zelfs nu ben ik bang voor hem!
Als hij ontdekt dat ik hier was, weet ik niet wat hij zal doen!
Het zal niet menselijk zijn, meneer! Red me!
Hou hem weg! Ik doe alles wat u vraagt!
Ik zal uw slaaf zijn.
Help me!
U bent echt goed.
U laat me toch niet naar hem teruggaan, hé?
U bent een engel.
Ik doe alles wat u wilt.
Zo erg ben ik niet...
en ik zie er ook niet zo slecht uit.
Ik zal me voor u uitsloven.
Ik zal van u houden.
Ooit vond u me leuk, hé?
Waarom...
Ik beloof je dat Hyde je niet meer zal lastigvallen.
Nee, meneer! Hij komt terug en vermoordt me, meneer!
Hij zal niet terugkomen. Daar zorg ik voor.
Maar u kent hem niet, meneer. Hij is geen mens.
Ik heb je mijn woord gegeven en dat breek ik nooit.
Je zult Hyde niet meer zien. Geloof me.
Ik geloof u, meneer.
- Nu moet je gaan. - Ja, meneer.
Pardon, meneer, wordt het een groot feest?
Niet echt. Vooral vrienden van generaal Carew.
Ze vinden de bruiloft niet authentiek...
zonder een formele aankondiging tijdens een diner.
Misschien geeft u binnenkort zelf een formeel diner, meneer.
Misschien, Poole.
- Zal ik het rijtuig halen? - Nee, bedankt.
- Een wandeling zal me goed doen. - Ja.
- We zijn vroeg. - Ik ben blij dat u vroeg bent.
Liefje, natuurlijk wens ik je veel geluk toe.
- Bedankt, dr. Lanyon. - Hoe maakt u het, generaal?
"Je bent niet voor de dood geboren, onsterfelijke vogel!
"Hongerige generaties kunnen je niet vertrappelen..."
"Je bent niet voor de dood geboren..."
Nee!
"Je bent niet voor de dood geboren..."
O nee.
Maar hij is dood!
Nogal laat.
- Vreemd, hij is er niet. - Ik begrijp het niet.
Hij heeft het natuurlijk heel druk. Hij werd waarschijnlijk opgehouden.
Kan er iets met Harry gebeurd zijn, Mr Utterson?
Op zo'n avond, liefje? Onzin.
Waarom is hij dan laat?
Hij is niet laat. Jij bent ongeduldig.
Hij komt zo.
Ik hoop het.
Ik hoop dat Hyde wegrot, waar hij ook is...
en in de hel brandt.
En ik hoop dat dr. Jekyll...
af en toe aan Ivy denkt.
Hij is echt een engel.
Op jou, mijn engel.
Je dacht dat ik niet zou terugkomen, hé?
Je geloofde die hypocriet Jekyll en mij niet.
Jekylls woord tegenover Hydes?
Ik weet alles wat je doet en alles wat je denkt!
Je ging voor hem op je knieën...
de man die ik meer haat dan wie ook!
- Nee! - Nee?
"Ik zal me voor u uitsloven. Ik zal van u houden.
"U bent een engel, meneer."
Je wilde dat hij je zou beminnen, hé?
Ik zal je nu een minnaar geven.
- Zijn naam is de dood! - Nee! Zo is het niet!
O nee, vogeltje?
Leugenaar! Je hebt zijn geld hier!
Je bent de duivel.
Alleen ik en dr. Jekyll waren er.
Hij zou je niets vertellen! Dat zou hij niet doen!
O nee?
Luister, schat.
Ik zal je een geheim verklappen.
Een geheim dat zo groot is...
dat je er niet mee zult kunnen leven!
Ik ben de engel voor wie je je wilde uitsloven!
En ik wil je nu tegen me aan voelen!
Tegen me aan, lammet je. Duifje!
Mijn vogeltje!
Lieverd.
Duifje.
Mijn bruidje.
Is Hyde geen minnaar naar je hart?
Er gebeurt daar iets verschrikkelijks!
Hoorde je het? Vooruit.
- Moordzuchtige duivel! - Help!
Hou hem tegen!
- Het monster deed dit. - Ik ken hem. Hij heet Hyde.
- Ik ben een vriend van dr. Jekyll. - Hij is niet thuis!
Dat weet ik, idioot! Hij vroeg me op hem te wachten.
- Komt u later maar terug! - Open die deur of ik forceer hem!
Schat, ik vind het zo erg voor je...
maar ik hoop dat Jekyll een goed verhaal heeft.
- Goedenacht, meneer. - Goedenacht, Lanyon.
Die schoft Jekyll krijgt ervan langs, mocht ik hem ooit nog zien.
Nee, er moet iets verschrikkelijks gebeurd zijn.
Hij kan het vast uitleggen. Ik geloof in hem.
Je mag deze man niet meer zien.
Ik hou van hem, vader, en ik ga met hem trouwen.
Muriel, met die man heb je niets meer te maken.
- Geef me snel pen en papier. - Ja, meneer.
Je moet een boodschap voor me bezorgen.
Ja, meneer.
- Hallo, Briggs. - Goedenavond, meneer.
Excuseert u mij, meneer.
Een bode bracht dit een tijdje terug.
- Echt? - Hij zei dat het heel belangrijk was.
Beste Lanyon, ik kan niet meer en ik smeek je te doen wat ik je vraag.
Haast je naar mijn laboratorium, neem uit de kast gemerkt E
de volgende medicijnflesjes en neem ze mee naar huis.
Zorg dat je om middernacht alleen bent. Een man komt ze halen.
Geef ze aan hem. Laat me in godsnaam niet in de steek.
Henry Jekyll. Flesjes A, H, S, T, R, M.
Ik ga weg, Briggs, maar ik ben zo terug.
Ja, meneer.
Je kunt naar bed. Ik heb je vanavond niet meer nodig.
Bedankt, meneer.
- Ik kom van dr. Jekyll. - Kom binnen.
Heeft u het?
Volg me.
Heeft u het?
Kom, meneer. U vergeet dat ik u niet ken.
Excuseert u mij, dr. Lanyon.
U weet waarom ik hier ben. Dr. Jekyll stuurde me.
- Het is belangrijk. Een pakje. Is het hier? - Ja.
Hier, maar voor ik het u geef...
wil ik zeker weten dat dr. Jekyll veilig is.
- Waar is hij? - Springlevend en veilig.
- Ik breng dit naar hem. - Ik ga met u mee.
- Ik wil zelf zien dat hij veilig is. - Dit is uw zaak niet!
Blijf hierbuiten.
Breng me naar dr. Jekyll of u verlaat deze kamer niet.
Ik waarschuw u, laat me gaan.
Nog één stap in de richting van de deur...
- en ik schiet. - U weet niet wat u doet.
Ik kan u niets zeggen. Vraag het Jekyll morgen.
Ik wil zeker weten dat hij veilig is of u bent verantwoordelijk.
Voor de laatste keer, Lanyon, laat u me gaan?
Voor de laatste keer, nee.
Goed, Lanyon.
Dit is jouw verantwoordelijkheid.
Lanyon...
laat u me zonder verdere vragen met dit glas vertrekken?
Ik ben te ver gegaan om dit niet af te maken.
Denk na voor je beslist!
Wil je blijven zoals je bent...
of wil je dat je ogen en ziel iets zien...
wat de duivel zelf niet zou aankunnen?
- Die onzin overtuigt me niet. - Goed, Lanyon.
Vergeet je beroepsethiek niet.
Wat je nu gaat zien, moet een geheim blijven.
Jij bespotte de wonderen der wetenschap...
ontkende de menselijke kracht om in de eigen ziel te kijken...
en lachte je meerderen uit.
Kijk!
Ik kan mijn ogen niet geloven. Ik begrijp het niet.
- Je kunt met me doen wat je wilt. - Afschuwelijk.
- Ik ben een moordenaar, Lanyon. Help me. - Je kunt niet geholpen worden.
Je hebt de ultieme zonde begaan.
Ik waarschuwde je...
dat niemand zijn soort kon onteren zonder verdoemd te zijn.
Dat geloof ik nog steeds niet.
Berecht me niet, Lanyon.
Help me. Mijn lot ligt in jouw handen.
Er is geen hulp voor je hier of genade na de dood.
Je bent een rebel en dit is het resultaat.
Dit monster, dat jij creëerde, heeft je in zijn macht.
- Ik neem dat middel niet meer. - Ja.
Maar je zei me dat je vanavond dat monster werd...
buiten je wil om.
- Het gebeurt weer. - Nooit. Ik weet het zeker.
- Ik zal vechten en overwinnen. - Te laat. Je kunt het niet verslaan.
- Het heeft jou verslagen. - Nee. Ik zal vechten.
Ik weet dat het niet meer zal gebeuren. Help me.
Beloof je dat je dit middel nooit meer zult maken?
Van ganser harte.
En Muriel?
Ik zal haar opgeven.
Ik ga morgen naar haar toe.
Haar loslaten.
MOORD, SOHO. Een brutale moord vannacht in Soho
toen Ivy Pearson van Diadem Court
vermoord werd door Hyde, met wie ze samenwoonde.
O God...
dit was niet mijn bedoeling.
Ik zag een licht, maar niet het eindpunt.
Ik ben op Uw terrein gekomen.
Ik ben verder gegaan dan het hoort.
Vergeef me.
Help me.
Pardon, meneer. Dr. Jekyll is hier.
- Zeg hem dat we niet thuis zijn. - Nee, doe het voor mij.
Durft hij hier te komen?
Wij mogen hem niet veroordelen.
Hem veroordelen? Ben je gek? Hij is een schurk.
Ik wil niet dat je zo over hem spreekt.
- Laat hem binnen, Hobson. - Maar...
Ik weet niet wat hij deed...
maar hij is beter en edeler dan wie ook.
- Stil! Ik wil niets meer horen! - Ik zeg het toch!
We hebben hem nooit begrepen en het nooit geprobeerd.
Je wilde hem naar je hand zetten. Ik vocht niet voor hem.
Ik weet niet wat er met hem is, maar ik weet dat hij lijdt...
en het is onze fout, meer die van mij dan van jou.
Ik hou van hem en ik ga hem helpen.
Dit is absurd! Ik wil hier niets mee te maken hebben!
Ik kan u geen welkom heten, meneer.
Als het aan mij gelegen had, had ik u weggestuurd.
Vergeef me.
Schat, ben je ziek?
- Wat is er? - Wat?
Wat is er?
Liefste, waarom lijd je zo?
- Zeg me wat er is. - Jou zeggen?
Ik ben hier om je te zeggen...
Ik kom je bevrijden.
- Me bevrijden? - Ja.
Wat zeg je?
Als je ooit van me hield, zeg me dan wat er is.
Alles is mis!
Ik heb geen aanspraak meer op je.
- Maar dat maak ik uit. - Nee.
Schat, ik smeek je me te zeggen wat er is.
Nee. Je hoeft niets uit te leggen.
Wat dan ook, ik weet dat het niet laag of gemeen is.
Alsjeblieft, schat!
Alsjeblieft, engel...
zeg niets meer.
Ik laat je gaan.
Schat, is dat alles wat je te zeggen hebt?
- Wil je me niet meer? - Je willen?
Ik wil je, zodat ik de verdoemden kan benijden.
- Ik ben verdoemd. - Je weet niet wat je zegt.
Denk je dat ik je laat gaan?
Je hoeft slechts te zeggen dat je van me houdt.
Hou niets voor me achter, schat.
- Ik hou van je en zal je helpen. - Mijn liefste. Mijn schat.
Mijn schoonheid...
kon ik je maar in mijn armen nemen, kon ik je maar aanraken...
Stel je voor.
Ik durf je niet eens meer aan te raken...
- in deze wereld of de volgende. - Wat verberg je voor me?
Vertrouw me. Ik zal je helpen.
Nee. Je kunt me niet meer helpen, Muriel! Ik zit in de hel!
- Ik moet je opgeven! - Maar ik laat je niet gaan!
- Nee. - Ik ga overal met je heen.
Ik zal je helpen, wat er ook is.
Ik zou mijn ziel geven voor jou...
maar ik heb geen ziel!
Ik hoor hier niet meer thuis!
- Ik ben een levende dode! - Ik laat je niet gaan!
Mijn arme, lijdende geliefde, stil.
Rust. Zeg niets meer. Wees stil en rust.
- Laat me snel gaan. - Nee. Ik hou van je. Ik laat je niet gaan.
Ik hou van je.
- Liefste. - Nee!
Ik geef je op, omdat ik zoveel van je hou.
Dit is mijn bewijs. Dit is mijn boetedoening.
Hoort u het, God?
O God. Nee.
Red me!
Help me, vader!
Help, Hobson!
Help, politie!
Blijf hier. Ik ga!
Hierheen, agent.
Hou hem tegen!
Stop hem!
Help! Politie!
Dit is het wapen.
Ik weet wiens stok dit is. Ik kan je naar hem toe brengen.
Trap hem in!
Vooruit, Bill. Duw eens.
- Deze is ook op slot! - Doe open in naam der wet!
Trap hem in!
- Waar is hij? - Hij is door de achterdeur gevlucht.
Vooruit!
- Sta daar niet te staren, dwaas! - Ja, meneer.
Die deur daar zit van buiten op slot.
Ga dan door de voordeur.
Vooruit, Scobie.
- Jij blijft hier. - Wacht!
- Hij is ontsnapt, meneer. - Hij is niet ontsnapt.
Daar!
Daar is hij!
- Maar dit is onmogelijk. - Ik weet het, maar dat is hem!
- Het spijt me. U schijnt het te menen... - Kijk!
- Vooruit! - Hou hem tegen!
Vooruit!
Doe die deur dicht!
Laat hem niet ontsnappen!
Pas op!
- Rustig, jongen! - Laat dat mes vallen!
Dr. Jekyll.
Einde
Dutch